تفاوت خیریه ها و سازمان های مردم نهاد

بسیاری از مردم ما حتی فعالین اجتماعی ، برداشت کاملی از نهاد خیریه یا سازمان های مردم نهاد ندارند. البته این امر به دلیل عدم تعریف و ارایه توضیحات کامل از سمت نهادهای قانون گذار است که مردم سالهای سال فعالیت تمام گروه ها و فعالین اجتماعی را با عبارت “خیریه ” تعریف تموده و دسته بندی های مختلف آن از حیث ساختار،زمینه و نحوه فعالیت ، اهداف و اقداماتشان را جداسازی و تفکیک نکرده اند. کلمات و اسامی که امروزه برای فعالیت های عام المنفعه استفاده می شود اغلب برگرفته از ترجمه ی نام نهادهای اجتماعی در کشورهای دیگر است. خیریه‌ها (Charity) و سازمان­‌های مردم نهاد (سمن‌ها / NGOها -Non Governmental Organization) دو دسته از سازمان‌ های اجتماعی مردمی هستند NGOها نسبت به خیریه ها فعالیت گسترده تر و زیربنایی تر دارند و به توسعه فکری،هوینی و اجتماعی افراد می پردازند. یکی از اقدامات اساسی و اصلی گروه های خیریه‌ در سنت و فرهتگ ما ، حمایت‌های مالی داوطلبان و خیرین از اقشار آسیب دیده است و همواره این دست کمک رسانی ها به طور سنتی در محله ها مساجد محیط کاری و خانوادگی به صورت گروهی وجود داشته است. در حالی که در NGOها یا همان سازمانهای مردم نهاد ، بستری برای سازماندهی اقدامات خیرخواهانه با تمرکز بر تخصص و اعتبار و خدمات نیروی انسانی و حامیان بوده اند. خیریه‌ها گروه های مردمی کوچکی هستند که در محیط جغرافیایی و اجتماعی پیرامون خود در لایه‌های سطحی آسیب اقدامات محدودی ارایه می‌کنند، و به تسکین معضلات ظاهری در اجتماع می‌پردازند. به عنوان مثال، بین افراد کم بضاعت ارزاق و پوشاک توزیع می‌کنند، به فقرا و کودکان کار کمک می کنند. ابزار تحصیل به مناطق محروم ارسال می کنند و…؛ در حالی که NGO‌ها به به دنبال یافتن راهکار کاهش فقر و توانمندسازی و رفع محرومیت ها با اقدامات زیربنایی و اصولی هستند.در واقع با ریشه یابی و تحلیل مشکلات اجتماعی سعی در رفع آن و تغییر در رویه و سبک زندگی و فرهنگ اجتماعی دارند و با مصرف کمکهای مردمی و متابع مالی در ایجاد زیرساخت ها، به مهارت اموزی ،ایجاد اشتغال ، فرهنگ سازی ، توسعه هویت فردی و اجتماعی و… می پردازند. خیریه‌ها، با هدف رفع نیاز های اولیه ، به ضغیف ترین اقشار ،مستقیما کالا و خدمات مورد نیاز را می رسانند اما سمن ها یا همان NGO‌ها نگاه عمیق تری دارند و اقدامات آموزشی و فرهتگی و توانمندسازی را به جای کمک‌های مستقیم هدف خود قرار می دهند تا به عبارتی در پی ایجاد استقلال و رفع وابسنگی ها هستند تا کم کم افراد تحت حمایت به خودکفایی برسند در نتیجه خیریه‌ها معمولاً مقطعی اقدامات گذرا و موقت می‌کنند. اما NGO‌ها آینده نگر و مستمر برنامه های بلندمدت را هدف قرار می دهند و به دنبال حل مساله هستند.  خیریه‌ها اکثراً گروهی و هیأتی عمل می‌کنند؛ در حالی که NGO‌ها تیمی، مشارکتی، ساختارمند و دارای ساختار و چارت مدون هستند و شرح وظایف افراد در آن‌ها مشخص شده است. نحوه اقدام خیریه‌ها به صورت گروه های کوچک و با حمایت مستقیم و مقطعی ست ، اما NGO‌ها سازمانی ، با نقسیم مسولیت و تفکیک حوزه های عملیاتی ، ساختاری چرات بندی شده و نظام مند داشته و به عنوان نهادی توانمندساز، ظرفیت‌ساز و اصلاح کننده مشغول فعالیت هستند. در نتیجه  خیریه‌ها افراد جامعه آسیب را بسیار کم و محدود نمایندگی می‌کنند، اما NGO‌ها می توانند گروه قابل توجهی از افراد ذیل حیطه مأموریت‌شان را  تحت پوشش قرار دهند و وسیع تر اقدام نمایند. و این منجر به اهمیت کار تیمی و سازمانی در سمن ها و ایجاد چرخه ای مداوم است که در نبود هر فرد ،سازمان فرد دیگری را برای انجام مسولیتش جایگزین می نماید ، در حالی که خیریه ها متکی به افراد هستند و با تصمیمات فردی اداره می شوند.  خیریه‌ها با روشهای سنتی اقدامات اجتماعی و فعالیت نهادها را تسهیل می‌کنند ؛ اما NGO‌ها به فکر کشف راه های تازه و ایجاد بستر های تازه اجنماعی و خلاقیت و نوآوری هستند و به عتوان تهادی مستقل و تازه ، فرصتهای تازه می سازند. سمن ها از اهداف سازمانی و فعالیت‌هایشان فرهنگسازی پرهیز از اتلاف منابع ، کیفیت بالاتر و مدیریت هزینه است تا با بهره وری ، نیروی انسانی را با حداقل سرمایه در اولویت های اجتماعی به کار برده و با توزیع عادلانه تر منابع ، سطح رفاهیات و امکانات اجتماعی را در جامعه زمینه سازی کنند. در حال حاضر سمن ها در حال توسعه زمینه فعالیت خود در کشور ما هستند و هدف توسعه فعالیت گروه ها و خیریه ها و رسیدن آنها به سطح آرمانی سمن هاست و یا اینکه گروه های خیریه بعنوان ابزار و زیرمجموعه ای در اقدامات زیربنایی و اصولی سمن ها ، تسهیلگر بوده و نقش سودمند تری در پیشبرد فعالیت های ملی سمن ها داشته باشتد. امید است که با تفکیک این نهادها و دسته بندی قانونی انواع نهادهای مردمی ، شاهد تقسیم جزیی تر و دقیق تر فعالیت ها به صورت تخصصی ، و کنترل و نظارت بر آن از سمت تهادهای دولتی و ارکان حاکمیت باشیم تا بهره وری اقدامات عام المتفعه را تیز در سالهای آتی بصورت عملیاتی تر شاهد باشیم.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *